Soğuk ve karlı bir İstanbul günü. Ben, Çağlan ve Maruz, bu kez Acıbadem yollarındayız. Canımız acıbadem çektiğinden değil, Volvox’la söyleşimiz var. Soğuk titretici. Tipi ise, tarafımdan gerekli uyarı yapılmış olmasına karşın Çağlan Bey’in minibüs şöförüne “müsait bi yerde” demesini engelletici boyutlarda. Böyle olunca zaten o tipide onbir dakikadır beklettiğimiz Duygu’yu bir 30 saniye daha bekletiyoruz. … Laneth’in Volvox Röportajı okumayı sürdür